Onverwacht zo welkom

Gepubliceerd op 16 januari 2019 08:00

Soms verwacht je het niet, zit je in een levensfase waarin je bezig bent met studeren, reizen, feestjes en bijbaantjes. Onbezorgd van het leven genieten en uitslapen tot 15:00. Het typische studenten leventje.. Tot dat het gene gebeurt wat je niet verwacht! Een ongeplande zwangerschap. Het overkwam Saar, op 23 jarige leeftijd raakte zij onverwacht zwanger. In deze blog zal zij vertellen hoe zij deze periode heeft ervaren.

Het is februari 2015 9:10 in de ochtend, ik heb om 9:30 een afspraak en aangezien ik een echte student ben stap ik pas op het aller laatste moment mijn bed uit. Al en paar dagen voel ik mijzelf anders, plaatsen kan ik het niet maar er is iets anders aan mij. Vaag misselijk, vage lage buikpijn en mijn humeur schiet alle kanten op. Ik heb ergens in huis nog een zwangerschapstest liggen, zal ik toch voor de zekerheid maar even checken? Oh chips het is al 9:15, ik moet opschieten!

Snel aankleden en toch maar even een plasje opvangen om die zwangerschaps test te doen. Ik steek het stokje erin en er gaat een gedachte door mij heen nadat het eerste streepje verschijnt “ Als de urine tegen het bovenste stukje aankomt zal je wel zien dat er een tweede streepje komt als je zwanger bent” ik zie dat het steeds een stukje verder omhoog gaat en tegen de bovenkant van het stokje aankomt… fuck… oh god… Dit klopt vast niet.. Een dikke vette tweede streep verschijnt op de test… Even kortsluiting in mijn hoofd, paniek gecombineerd met eh.. nog meer paniek… FUCK! Dit was nog niet helemaal de bedoeling.

Ondertussen ligt vriendlief boven niets vermoedend te slapen, geen idee dat ik een zwangerschapstest aan het doen ben en al helemaal niet dat de test POSITIEF IS! Hoe dan!? Naja hoe dan, dat is natuurlijk wel duidelijk! Zwanger wordt je niet van gezellig thee drinken.

Oke ik ben dus zwanger, IK BEN ZWANGER, ik moet vriendlief wakker maken maar zodra ik mijn mond open doe om hem te roepen komt er alleen een soort hysterische noodkreet uit. Aangezien er nog geen reactie komt probeer ik nog een keer te roepen, totaal in paniek en in tranen. Meneer roept wat er is, of er soms weer een spin zit!? NEE IK BEN ZWANGER en ik ren naar boven.. Vol ongeloof wordt ik aangestaard en ik weet even niet meer wat ik moet doen. Ondertussen is het 10:00 veel te laat voor mijn afspraak maar die afspraak kan wat mij betreft gestolen worden.

Op het moment dat ik er achter kwam dat ik zwanger was ben ik 23 jaar oud, eerste jaars kunstzinnige therapie studente. Ik heb het jaar daarvoor mijn diploma gehaald voor persoonlijk begeleider specifieke doelgroepen en vast besloten om mijn HBO diploma te gaan halen. Vriendlief was het jaar daarvoor afgestudeerd als piloot maar aangezien de banenmarkt voor piloten op dat moment niet geweldig is werkt hij als taxi chauffeur. We wonen samen in een schattig knus zomerhuisje vlak aan het strand. We hebben het goed samen, zijn al vanaf ons 16e een stelletje en hebben na een paar kleine ups en downs een fijne stabiele relatie.

WAT NU?

Oke, wat nu? Vriend snel aankleden en hup naar de drogist. Ik haal de duurste zwangerschapstest waarop te zien is hoe ver je bent. Ik denk dat de mevrouw van de drogist zag dat ik totaal verward was aangezien ze mij meelevend succes wenste..

Ik durf het eigenlijk niet te doen maar ik wil het weten.. Daar gaan we weer.. Even plassen, die zwangerschapstest erin en voilà, Zwanger 4-5 het is echt! Ik heb een kindje, een mini boontje wat een baby gaat worden in mijn buik..

De zelfde dag nog vertel ik het tegen mijn ouders en tegen mijn schoonouders Ik weet niet wat ik moet doen, ik weet alleen dat welke keuze wij samen ook maken de goede keuze is en wij de steun krijgen van onze ouders! 

Gelukkig kunnen wij de zelfde dag nog terecht bij de huisarts waar wij een ontzettend fijn en goed gesprek hebben. We geven ons zelf een week de tijd om het idee te laten bezinken en te bedenken wat voor ons goed voelt. Deze week duurt voor mijn gevoel een jaar en mijn gedachten gaan werkelijk waar alle kanten op. Ik weet dat ik het niet weg kan laten halen maar kan ik wel nu moeder worden? We wonen in een heel fijn huisje maar dat huisje is 35m2 groot en is zoals het er nu voor staat zeker nog niet geschikt voor een baby! Ik studeer (gelukkig wel al een diploma op zak), vriendlief heeft nog geen baan.. Hoe moeten we dit doen! Maar bij elke gedachte die door mijn hoofd gaat besef ik het meer, ik heb een kindje groeien in mijn buik..

Na een paar dagen is het eigenlijk voor ons beide duidelijk maar uitspreken naar elkaar kunnen en durven we niet, maar toch moeten we het doen. We gaan ervoor!

En 9 maanden later, waar in wij alle twee ontzettend hard hebben gewerkt en heel veel hulp van onze lieve familie en vrienden hebben gehad, ik mijn propedeuse heb gehaald (hoe dan??) Sluiten wij op 2 oktober 2015 om 01:04 onze prachtige zoon Stijn in onze armen!

Hoe het is om onverwacht zwanger te worden? Totaal overweldigend en het maakte mij ontzettend onzeker. 100000 vragen schieten door je hoofd en je wilt dat je kindje zo goed mogelijk op deze wereld te recht komt. 
 

Heb ik van mijn zwangerschap genoten? Tja, lastig.. Ik stond het mijzelf onbewust niet toe om te genieten. Ik was te veel bezig met wat andere mensen wel niet van mij/ons moesten denken. Maar ik kan je verzekeren, op het moment dat je mama bent komt er een soort oerkracht naar boven! Die roze wolk was er echt nog niet in het begin maar trots dat was ik wel! Trots op ons kindje en trots dat ik 9 maanden lang dit wondertje in mijn buik heb mogen laten groeien!

Liefs,

Saar


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.